stągiew


stągiew
stągiew {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż IVa, DCMc. stągiewgwi; lm M. stągiewgwie {{/stl_8}}{{stl_7}}'naczynie o dużej pojemności, dość wysokie, mające szerokie dno, zwężające się ku górze, najczęściej z jednym uchem': {{/stl_7}}{{stl_10}}Stągiew z drewnianych, dębowych klepek. Wino, piwo w stągwiach. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • stągiew — ż V, DCMs. stągiewgwi; lm M. stągiewgwie, D. stągiewgwi, N. stągiewgwiami przestarz. «duże, wysokie naczynie o szerokim dnie, zwężające się ku górze, zwykle z jednym uchem» Cynowa, gliniana, porcelanowa stągiew. Stągiew wody. Stągwie z piwem,… …   Słownik języka polskiego

  • fasa — ż IV, CMs. fasie; lm D. fas 1. «duże naczynie drewniane z klepek służące do przechowywania produktów; duża beczka do piwa, wina; stągiew, kadź; pojemność takiego naczynia» Fasa ze słoniną. Fasa miodu, wina. 2. «naczynie do garbowania skór wkopane …   Słownik języka polskiego

  • stągiewka — ż III, CMs. stągiewkawce; lm D. stągiewkawek 1. ryb. «krótki elastyczny drucik (lub żyłka) z haczykiem, stanowiący zakończenie żyłki wędkarskiej, zabezpieczający ją przed zerwaniem przez rzucającą się rybę» 2. przestarz. «mała stągiew» …   Słownik języka polskiego